Łupek Solnhofener pochodzi z regionu o tej samej nazwie w środkowej Frankonii oraz z okolic miasta Eichstätt w Górnej Bawarii. Powstał przez warstwowe odkładanie się organizmów żywych przenoszonych przez przypływy do zatok ówczesnego morza okresu Górnej Jury. Z uwagi na ich znacznie wyższe zasolenie niż naturalnego środowiska morskiego ówczesna roślinność i zwierzęta morskie ginęły ale ich szczątki rozkładając się osiadały na dnie w postaci do dziś doskonale zachowanych skamienielin.
Pierwsze ślady zastosowania łupka Solnhofener na posadzkach datują się już z czasów rzymskich w miejscowości Theilenhofen koło Weißenburga w Bawarii. Można znaleźć także ślady łupka z tego okresu w Hagia Sofia w Istanbule. W XVII wielu używano powszechnie płytek Solnhofenera w niemieckiej litografii.
Łupek z Solnhofen uznaje się za jeden z najtwardszych łupków wapiennych na świecie.Znajdował powszechne zastosowanie jako materiał posadzkowy licznych świątyń i ówczesnych budowli o charakterze publicznym.
Dzięki odporności na promienie UV zachował przez wieki swoją barwę i połysk. Jest nadal najpiękniejszym materiałem do układania posadzek we wnętrzach z uwagi na niepowtarzalność obrazu każdego z elementów.
